Dziś jest: Poniedziałek 26 czerwca 2017, imieniny: Jana i Pawła

Herb i historia Gminy Karnice

Herb Gminy Karnice


Herb Gminy Karnice odwołuje się swą symboliką do historii tego terenu oraz bogactwa naturalnego miejscowej przyrody.

Herb został przyjęty Uchwałą Rady Gminy w Karnicach z dnia 20 grudnia 2001 roku i przedstawia kamienną studnię (bezpośrednie odniesienie do cerkwickiej studni św. Ottona) oraz dwa srebrne żurawie – przedstawiciela miejscowej fauny.

Historia Gminy Karnice

Miejscowości Gminy Karnice mają bogata historię sięgającą czasów misji Chrystianizacyjnych Pomorza Zachodniego. Liczne zabytki kultury rzeczowej zlokalizowane w różnych częściach Gminy, są najwymowniejszym dowodem na różnorodność dziejową tych terenów.

Cerkwica

Jedną z najstarszych miejscowości nie tylko Gminy ale i Pomorza Zachodniego, jest wieś Cerkwica.

STUDNIA ŚWIĘTEGO OTTONA
Jak podają źródła naukowe, w 1124-1125 roku Apostoł Pomorza biskup z Bambergu Otton przybył na ten teren z misją ochrzczenia tutejszej ludności. Pozostałością tamtych wydarzeń, stanowiąca również rzeczowe potwierdzenie, jest studnia wykonana z kamienia narzutowego, przy której w XIX wieku wzniesiono dodatkowo kamienny obelisk, uwieńczony granitowym krzyżem.Jest to jedna z niewielu chrzcielnic zachowanych na obszarze Pomorza Zachodniego.

ZABYTKOWY KOŚCIÓŁ
Kolejnym cennym zabytkiem Cerkwicy jest kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa, wzniesiony na wzgórzu „Dzwonnik” (dzisiejsza ulica Boczna). Jest on przykładem piętnastowiecznej architektury sakralnej, wybudowanej na pozostałościach wcześniej wzniesionej świątyni, której pozostałości odkryto podczas prac remontowych. W XVIII wieku do bryły kościoła została dobudowana wieża wykonana z czerwonej cegły i drewna, pokryta gontem. Wystrój kościoła stanowi barokowy ołtarz, ambona, chrzcielnica.
Bogate dzieje każdej części, stanowiącej składową wyposażenia świątyni, świadczy o rozmaitych dziejach teraźniejszej Gminy. W 2002 roku do kościoła przybyły relikwie św. Siostry Faustyny. Przy kościele znajduje się cmentarz z zachowaną z 1915 roku aleją lipową i gajem dębowym, z ułożonymi głazami memoratywnymi.

ZABYTKOWY KOMPLEKS PAŁACOWO-PARKOWY
W Cerkwicy zachęcamy również do odwiedzenia zabytkowego kompleksu pałacowo-parkowego datowanego na 1799 rok. Majątek ziemski był własnością początkowo Georgia Juliusa von Ostena, następnie został sprzedany Janowi Jacobsowi Zitwitz a po jego śmierci przeszedł w ręce jego córki – żony F. Augusta Christopha von Ostena. Kolejnymi właścielami dworku byli przedstawiciele rodu von Osten-Erben, natomiast w latach 1892-1914 stał się własnościom A. von Sydow. Po 1945 roku majątkiem zarządzało wojsko. Od roku 1949 dwór wraz z przyległymi ziemiami należał do Skarbu Państwa, a w budynku pałacowym mieściły się biura kadry zarządzającej Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Cerkwicy. Obecnie majątek stanowi własność prywatną.

Dreżewo

Zabytki Gminy Karnice, to dla wielu przyjezdnych przede wszystkim okazały niegdyś zespół pałacowo-parkowy w Dreżewie, datowany na 1753 rok. Piękna architektura z przepięknym parkiem, to dawniejszy obraz obiektu. Obecnie, po zmianie kolejnej właściciela nie wygląda tak okazale jak za czasów swojej świetności. A „świetność” jego przypadała na lata XIX wieku. Do 1945 roku Dreżewo wraz z pałacem było w posiadaniu rodziny von Bonin. Od 1949 roku przeszedł pod pieczę Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Od 1968 roku użytkownikiem był Państwowy Ośrodek Hodowli Zarodowej w Karnicach. W 1990 roku właścicielem pałacu została Pani Małgorzata Łukaszewska. W tamtym okresie pałac był tętniącym życiem centrum kulturalnym nie tylko małej wsi, ale i gminy. Nowi właściciele organizowali liczne imprezy kulturalne, w których uczestniczyli mieszkańcy nie tylko gminy ale i województwa. Do dnia dzisiejszego wspominane są „wieczorki” artystyczne, które nadały specyficznego charakteru temu miejscu. Od 2002 roku pałac stał się własnością prywatnej firmy.

Karnice

Karnice obecnie pełni funkcję ośrodka administracyjnego. W tej miejscowości znajduje się siedziba władz gminnych, gminny Ośrodek Opieki Społecznej, bank, Urząd Pocztowy, Posterunek Policji oraz Straży Gminnej. W Karnicach mieści się także Zespół Szkół Publicznych z przyległym kompleksem sportowym, w skład którego wchodzi hala sportowa oraz boisko typu ORLIK 2012.

Powstanie Karnic datowane jest na 1180 rok. Wstępnie stanowiło własność rodziny von Belbuk, następnie rodu von Carnitz. W latach 30-tych przez Karnice przebiegała trakcja kolei szeroko oraz wąskotorowej. Była to okazała miejscowość z młynem, pocztą, bankiem i licznymi szynkami (punkty handlowe). Z cenniejszych zabytków, które przetrwały próbę czasu i burzliwość dziejów, należy wymienić kościół parafialny p.w. Świętego Stanisława Kostki wzniesiony w 1493 roku. Kościół w XVIII wieku wzbogacono o dzwonnicę z drewnianym hełmem. Z bogatego wyposażenia wnętrza kościoła zachował się ołtarz, ambona, chrzcielnica i organy. W sąsiedztwie bryły kościoła znajduje się kaplica neogotycka z ciekawa płaskorzeźbą Chrystusa.

W Karnicach do lat dziewięćdziesiąt znajdowała się zabytkowy młyn ze spichlerzem, który uległ spaleniu. Do czasów dzisiejszych nie dotrwał również pałac z XVIII wieku, po którym pozostał park z licznymi unikatowymi gatunkami drzew.

Przemierzając obszar Gminy zachęcamy do odwiedzenia wsi Konarzewo oraz Lędzin, gdzie ostały się dwa cenne zabytki. Pierwszy z nich to kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, z 1889 roku. W wyposażeniu kościoła zwraca uwagę chrzcielnica z XVII wieku. Wieś Konarzewo ma ciekawą historię o średniowiecznym rodowodzie; siedziba rycerskiego rodu Wacholz z XIII wieku, obejmowała obszarowo dzisiejsze Konarzewo i Rogozinę. W Lędzinie znajduje się wiatrak typu holenderskiego z 1891 roku, który pełnił funkcję młyna wietrznego aż do 1948 roku. Obecnie w obiekt pełni funkcję turystyczną (ośrodek wczasowy).

Historia niemal każdej miejscowości Gminy Karnice jest bardzo rozległa i interesująca; poczynając od okresu Misji Chrystianizacyjnych, po czasy przed i powojenne, za do czasów dzisiejszych. Powyżej zostały przedstawione informacje dziejowe w bardzo, bardzo skróconej wersji. W miarę możliwości będziemy bardziej szczegółowo przybliżać Państwu temat korzeni historycznych naszej „Małej Ojczyzny”.
E.W.